دیالوگ

دیالوگ هشتاد و یکم

Posted in 2000 by Bardia Barj on 2010/08/07

پاتریک بیتمن (روی انسرینگ پیغام می گذارد): هرولد، بیتمن هستم، پاتریک بیتمن. چون تو وکیل من هستی فکر کنم که لازمه یه چیزایی رو بدونی. من آدمهای زیادی رو کشتم. چندتا دختر توی آپارتمان شمال شهر، چندتا بی خانمان، فکر کنم حدود 5 یا 10 تا، یه دختر دانشجو که توی سنترال پارک باهاش آشنا شده بودم. جسدش رو انداختم توی پارکینگ پشت یه مغازه دونات فروشی. بتانی، دوست دختر سابقم رو با این تفنگها که میخ میزنن کشتم. یه پیرمرد عوضی و یه سگ رو هم هفته پیش کشتم. یه دختر دیگه رو با اره برقی تیکه تیکه کردم. مجبور شدم. هی سعی می کرد فرار کنه، یه نفر دیگه هم اونجا بود، درست یادم نیست، شاید یه مدل بود، اما اون رو هم کشتم. و پل آلن، پل آلن رو با تبر زدم توی صورتش. جسدش رو هم انداختم توی وان حمام. نمیخوام هیچی رو جا بندازم. فکر کنم حدود 20 تا، شاید هم 40 نفر کشته باشم. از اکثرشون هم فیلمبرداری کردم. بعضی از دخترها فیلمها رو هم دیدن. من… من مغز بعضیهاشون رو خوردم، یه کمش رو هم پختم. امشب، من خیلی آدم کشتم. خیلی زیاد. فکر نکنم این دفعه بتونم فرار کنم. من فکر کنم، چطوری بگم، فکر کنم که، فکر کنم یه کم آدم مریضی هستم. اگه پیغامم رو گرفتی، فردا بیا توی رستوران هری. خب دیگه، تو موضوع رو میدونی.

روانی آمریکایی (American Psycho) – محصول 2000
کارگردان: مری هرون
دیالوگ گو: کریستین بیل (پاتریک بیتمن)

.

دیالوگ هفتاد و دوم

Posted in 2000 by Bardia Barj on 2010/08/03

پاتریک بیتمن: می دونی اد گین در مورد زنها چی گفته؟
دیوید ون پتن: مدیر رستوران کانال رو میگی؟
پاتریک بیتمن: نه. اون قاتل سریالی رو میگم. توی ایالت ویسکوزین، دهه 50.
کرگ مک درموت: خب چی گفته؟
پاتریک بیتمن: «وقتی من یه دختر خوشگل رو می بینم که داره توی خیابون راه می ره، به دو چیز فکر می کنم. فکر اول می خواد که باهاش بره گردش، باهاش حرف بزنه، مودب و خوش رفتار باشه و خوب برخورد کنه»
دیوید ون پتن: و اون فکر دوم چی میگه؟
پاتریک بیتمن: «تیکه های مغزش روی دستهء چماق چه شکلی می تونه باشه؟» !!!

روانی آمریکایی (American Psycho) – محصول 2000
کارگردان: مری هرون
دیالوگ گویان: کریستین بیل (پاتریک بیتمن) / جاش لوکاس (کرگ مک درموت) / بیل سج (دیوید ون پتن)

.

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: