دیالوگ

دیالوگ چهارصد و چهارم

Posted in 2010 by Bardia Barj on 2011/07/19

(هنگام صخره‌نوردی، آرون طی حادثه ای به داخل شکافی میان کوه می‌افتد و دستش زیر سنگی گیر می کند،پس از ساعت‌ها کلنجار رفتن با سنگ، دارد با خودش حرف میزند)

آرون:این منم. خودم انتخابش کردم. همه چی رو خودم انتخاب کردم. این تخته سنگ در تمام زندگیم منتظر من بوده. در تمام طول عمرش. حتی زمانی که یه تیکه شهاب‌سنگ آسمانی بوده. میلیون‌ها میلیون سال قبل، اون بالا، توی فضا منتظر بود که بیاد اینجا. دقیقا به همین جا… من در تمام زندگیم در حال حرکت به سمت این تخته سنگ بودم. از اون لحظه‌ای که به دنیا اومدم، هر نفسی که کشیدم، هر حرکتی که کردم من رو به این شکاف روی سطح زمین هدایت می‌کرده.

127 ساعت (127Hours) – محصول 2010
کارگردان: دنی بویل
دیالوگ گو: جیمز فرانکو (آرون)

(انتخاب از: سارا.)

.

Advertisements
%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: