دیالوگ

دیالوگ پانصد و سی و چهارم

Posted in 2001 by Bardia Barj on 2012/02/14
(جان نش در سخنرانی مراسم نوبل و با تکیه بر تشکر از همسر بی‌نظیرش آلیشیا)
جان نش: من همیشه به اعداد ایمان داشتم؛ به معادلات، منطق و برهان که منجر به دلیل و خرد میشن. اما بعد از یه عمر زندگی و سر و کار داشتن با این مقولات، سوالم اینه که، منطق واقعاً چیه؟ چه کسی دلیل و خرد رو قضاوت می کنه؟ جستجو و تلاش،  منو از بین مرزهای فیزیک، متافیزیک و توهم عبور داد و در برگشت از این مسیر، من مهمترین کشف همه دوران حرفه‌ایم رو کردم؛ مهمترین کشف زندگیم رو. فقط در معادلات ِ پر از رمز و راز عشقه که هر دلیل و خرد منطقی رو میشه پیدا کرد. اگه امشب من اینجام، فقط بخاطر توئه [آلیشیا]. تو دلیل بودن منی، تو همه چیزمی، ازت ممنونم.
یک ذهن زیبا (A Beautiful Mind) – محصول ۲۰۰۱
کارگردان: ران هاوارد
دیالوگ گو: راسل کرو (جان نش)
(انتخاب از: امیر صادق پور)
.

یک پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. monaliza said, on 2012/02/15 at 07:23

    چقد دوست دارم اینو به یه نفر بگم.که تو همه چیزمی همه دنیامی.حسه قشنگیه که تا این حد از یه نفر ممنون باشی که یه نفر تا این حد کمکت کرده باشه.پی ات رو گرفته باشه.از خود گذشته گی کرده باشه صبرررر کرده باشه.خوبه آدم یه چنین شخصی توو زندگیش باشه.یه دیالوگ ه قشنگ داره این فیلم راجع به «ممکن» اونو دوس داشتم من.یه جایی روو یه نیمکت جاندنش و مرده نشستن بعد اون دیالوگو می گن.


برای monaliza پاسخی بگذارید لغو پاسخ

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: