دیالوگ

دیالوگ چهارصد و هفتاد و دوم

Posted in 2001 by Bardia Barj on 2011/10/01

توری: من هیچوقت واسه مامانم نامه ننوشتم. همیشه باهاش پای تلفن حرف زدم.
پولین: شاید واسه همینه که هیچوقت نتونستی حرف دلت رو بهش بزنی.
توری: من نمیتونم بهش بگم چی تو دلمه! چطوری اصلاً ممکنه که من بتونم بهش بگم؟ حتی توی نامه! مثلا «مادر عزیزم، من از تو متنفرم! مهمترین دلیلی که الان وجود داره اینه که اون دفعه جلوی دوستای احمقت در مورد دندونای من داشتی صحبت می کردی. تو ازم می خوام که مثل یه دختر خوب و خانم رفتار کنم و بعد که بزرگ شدم با یه پولدار ازدواج کنم مثل خودت. اما حقیقت اینه که انگار من به تو معتادم! درست مثل شوکولات! انگار همش دوست دارم نزدیکت باشم، درست مثل اینکه من یه توله سگ کوچولو باشم و تو با حرفات و لحن صدات منو اهلی کرده باشی. اما بعضی وقتها، نمی دونم، بعضی وقتها دلم می خواست که مرده باشی!»

گمشده و هذیان گو (Lost and Delirious) – محصول 2001
کارگردان: لی پول
دیالوگ گویان: پایپر پرابو (پائولین) / جسیکا پار (توری)

.

Advertisements

یک پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. Hadi said, on 2011/10/02 at 01:07

    فیلم خوب و دوست داشتنیی هست . اگه فیلم Cracks روهم ندیدی ببین من که خیلی خوشم اومد


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: