دیالوگ

دیالوگ سیصد و هفتاد و دوم

Posted in 2010 by Bardia Barj on 2011/06/16

استون: تا حالا به چیزایی که میگن تا بی نهایت ادامه داره فکر کردی؟
لوستا: هان؟!؟
استون: چیزایی که تا بی نهایت ادامه داره. مثل آسمون. میگن که آسمون تا بی نهایت هست. اما واقعا معنیش چیه؟ منظورم اینه که تو چیزی رو که نمی تونی ببینی، خب نمی تونی ببینی! این درست مثل اینه که یه ظرفی که توش پر از آبی هست بالا سرته. می تونی ابرها رو توی روز و ستاره ها رو توی شب ببینی، اما حتی با تلسکوپ هم نمی تونی تا بی نهایت رو نگاه کنی. پس اونا از کجا می دونن؟
لوستا: چیو از کجا می دونن؟
استون: اینکه ابدیت چیه! واقعا از کجا می دونن؟

استون (Stone) – محصول 2010
کارگردان: جان کیورن
دیالوگ گویان: ادوارد نورتون (استون) / میلا یووویچ (لوستا)

.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: