دیالوگ

دیالوگ دویست و شصت و هفتم

Posted in 2009 by Bardia Barj on 2011/01/10

بیلی (خطاب به مادرش در آسایشگاه): هیچ میدونی وقتی بچه بودم، توی مدرسه، می رفتم سر کلاس فرهنگ دهه 60، فقط بخاطر اینکه بتونم مدل زندگی تو رو درک کنم؟ تمام انتخابهایی که کردی و تمام اون بحث آزادی و تحول و قانون گریزی که اون زمان داشتی. میدونی مشکل چیه؟ اینکه امثال تو هر چی که بود رو خراب کردن، اما اونقدر تنبل بودن که هیچ چیزی به جاش نساختن!

برگهای چمن (Leaves of Grass) – محصول 2009
کارگردان: تیم بلیک نلسون
دیالوگ گو: ادوارد نورتون

.

2 پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. چیپس said, on 2011/01/10 at 23:55

    حالا من تو هیچ کلاس فرهنگی شرکت نکردم ولی گاهی میون بحث ها خودمو میبرم به 40 سال قبل، بعد …خیلی زودتر کوتاه میام و …

  2. مونالیزا said, on 2011/01/11 at 11:29

    تنبلی گناه بزرگیه…خراب کردن جو گیری می خواد و بس…بات ساختن عرضه می خواد که نیست.


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی یکی از نمادها کلیک کنید:

نماد WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. خروج /  تغییر حساب )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: