دیالوگ

دیالوگ پنجاه و هفتم

Posted in 1998 by Bardia Barj on 2010/07/26

باب سوئینی: یه زمانی بود که من همه چیز و همه کس رو برای غم و درد و تمام بدبختیهایی که خودم و مردمم داشتن مقصر می دونستم. همه بنظرم مقصر بودن، سفیدپوستها، جامعه، خدا… . اما هیچوقت جواب نگرفتم. می دونی چرا؟ چون سئوال غلطی می پرسیدم. باید سئوال درست رو پرسید.
درک وینیارد: مثلا چه سئوالی؟
باب سوئینی: تاحالا توی عمرت کاری کردی که زندگیت بهتر بشه؟

تاریخ مجهول آمریکا (American History X) – محصول 1998
کارگردان: تونی کای
دیالوگ گویان: آوری بروکس (باب سوئینی) / ادوارد نورتون (درک وینیارد)

.

4 پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. مونالیزا said, on 2010/07/26 at 12:50

    چیکار کردم؟بپرسم چیکار کردم؟خو آخه…این قبر که ما رو توش گذاشتن مال خودمون نیست لعنتی…

  2. امیر said, on 2010/07/26 at 23:13

    تاحالا توی عمرت کاری کردی که زندگیت بهتر بشه؟

    ممنون از وبلاگ های خوبت… همه مفید و بدرد بخورن

    • بردیا.ب said, on 2010/07/27 at 00:04

      آره. چندین بار. اما چون هیچ کدوم به اون چیزی که هدف بود نرسید، زندگیم بدتر شد. تو چی ؟ تو کاری کردی ؟ میدونم جوابت مثبت هست و میدونم که بهتر هم شده.

  3. مونوش said, on 2010/08/17 at 15:21

    Life’s too short to be pissed off all the time. It’s just not worth it


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصاتِ خود را پر کنید یا برایِ ورود رویِ نقشک‌ها کلیک کنید:

نشان‌وارهٔ WordPress.com

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس گوگل

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن /  تغییر )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: